
Jude pojawił sie w pierwszej połowie lat 90. Od początku szokował muzyką, wyglądem i zachowaniem, skrajną odmową przyporządkowania się regułom jakiejkolwiek sceny. Najbliższe były im wątki kultury industrialnej, najradykalniejsze nurty punk i hardcore. Nazwa, wygląd, logotypy, oraz ściśle monochromatyczna estetyka, nawiązująca do wzorców wypracowanych przez Laibach czy Test Dept stanowiła ewenement w kontekście polskiej kultury alternatywnej. Od samego początku projekt Jude jednoznacznie łączy sie z wyjątkowym na mapie Polski postprzemysłowym miastem Łódź. Twórczość Jude można określić refleksem upadku i totalnego samobójstwa tego miejskiego organizmu. Większość członków grupy wywodzi się z części miasta, która w czasie II Wojny Światowej była zamkniętą dzielnicą Litzmannstadt Getto. Jednymi z najważniejszych wątków twórczości są II Wojna Światowa, napięcia zimnej wojny oraz dziedzictwo europejskich totalitaryzmów.
Chropowata estetyka grupy obejmuje obrazy postsocjalistycznej ruiny Łodzi , jest odbiciem patologii i dysfunkcji bezpośredniego otoczenia twórców. Od startu ekspresją Jude była surowa nawałnica tak chaotycznego jak i uporządkowanego hałasu, wzbogaconego quasi zwierzęcym skowytem wokalisty. Podstawowe instrumentarium obejmowało gitary, metalową perkusję z beczek i blach oraz podkłady z kaset. Zespół szybko stał sie sensacją sceny niezależnej, mający nieprzejednanych wrogów jak i zwolenników.
Począwszy od nazwy, image, haseł aż po deklaracje – Jude wzbudzał ostre kontrowersje. Ekstremizm nie przysparzał grupie sympatyków a publiczne wystąpienia niejednokrotnie kończyły się utarczkami z publicznością, czasami także aktami przemocy. Radykalizm Jude spotykał się z odrzuceniem i bojkotem. Gwałtowne pokazy na granicy fizycznej konfrontacji, atak nieprzyjaznych dźwięków i obrazów video, iskry szlifierek czy wiertarek – koncerty Jude stały sie legendarne. Zbyt dzicy i destrukcyjni by pasować do schematów akademickiej muzyki noise czy też do gustów sceny eksperymentalnej; zbyt antymuzyczni by zyskać szerszą akceptację wśród słuchaczy piosenek. Po okresie sturm und drang nie zostało wiele: dwie kasety wydane w minimalnych nakładach.
W swojej pasji niszczenia i nienawiści Jude eksplodowali, burzyli i szokowali, zaniedbali jednak dokumentację własnych dokonań. Grupa nigdy nie zawiesiła swojej działalności. Do dzisiaj, dla łódzkiego zespołu muzyka jest jedną z platform wyrazu. Ich aktywność obejmuje także video, akcje plastyczne, wystawy, druk plakatów i ulotek. W ostatnich latach ukazały się premierowe materiały Jude: Stat, Pigment, Broken Pillar oraz reedycja debiutanckiego albumu Ultimate Obedience (ukazał sie na niskonakładowej kasecie pod koniec lat 90). Upór, samoobrona i desperacja – to motory napędzające Jude. Mimo zmiennych losów, fluktuującego składu [stałymi członkami Jude pozostają: Wiktor Skok, Jacek Walczak i Michał Wojewoda], czasów zastoju jak i nadaktywności, zespół nadal funkcjonuje jako żywy twór w akcji.
